İLAHİYAT FAKÜLTESİ

İLAHİYAT FAKÜLTESİ DERS İÇERİKLERİ

EK 2

TEMEL İSLAM BİLİMLERİ BÖLÜMÜ

 

ARAP DİLİ VE BELAGATI ANABİLİM DALI

Arapça Dilbilgisi Sarf     I-II (Arabic Grammar I-II)

Arap dilinin genel özellikleri; Arapça'nın ses ve harfleri; sözlük bilgisi, Arapça'da cümle yapısına giriş, kelime çeşitleri, isim cümlesi, fiil cümlesi, isim ve fiil çeşitleri; harf-i cerler; isim ve sıfat tamlamaları; çoğul yapıları ve îrâbı.

Önerilen Kaynaklar: Hulusi Kılıç, Arapça Dilbilgisi, İstanbul 2005;  Mahmud İsmail Sini, el-Arabiyyetu li’l-Hayat, İstanbul 2001; Muhammed Adil Şaban, Muhammed İsmail Sini, el-Kıraatu’l-Muyessere, İstanbul 2001; Serdar Mutçalı, Arapça Türkçe Sözlük, İstanbul 1995; İsmail Güler, Hüseyin Günday, Şener Şahin, Arapça Dilbilgisi (Nahiv Bilgisi), İstanbul 2001.

Arapça Dilbilgisi Nahiv I-II     (Arabic Grammar I-II)

Soru edatları, işaret zamirleri, ism-i mevsul; isim cümlesinin çeşitleri: esmâ-i hamse, temyiz; mu'tel fiillerin zamirlerle ilişkisi; nâib-i fail, zaman ve mekan zarfları, hâl çeşitleri, müstesna, atıf, nefy.

Önerilen Kaynaklar: Heyetçe hazırlanan el-Kavaidu’l-Arabiyyeti’l-Muyessere, İstanbul 2001; Mahmud İsmail Sini, el-Arabiyyetu li’l-Hayat, İstanbul 2001; Muhammed Adil Şaban, Muhammed İsmail Sini, el-Kıraatu’l-Muyessere, İstanbul 2001; Serdar Mutçalı, Arapça Türkçe Sözlük, İstanbul 1995; İsmail Güler, Hüseyin Günday, Şener Şahin, Arapça Dilbilgisi (Nahiv Bilgisi), İstanbul 2001.

Arapça Okuma-Anlama I–II (Arabic Reading and Comprehension I-II)

Klâsik ve çağdaş Arapça metinler üzerinde inceleme, çözümleme ve anlama çalışmaları. Daha seviyeli klâsik ve çağdaş Arapça metinler üzerinde inceleme, çözümleme ve anlama çalışmaları. Edatların ilavesiyle ve mürekkep cümlelerle muhadese çalışmaları.

Önerilen Kaynaklar: Mahmud İsmail Sini, el-Arabiyyetu li’l-Hayat, İstanbul 2001; Muhammed Adil Şaban, Muhammed İsmail Sini, el-Kıraatu’l-Muyessere, İstanbul 2001; Serdar Mutçalı, Arapça Türkçe Sözlük, İstanbul 1995; İsmail Güler, Hüseyin Günday, Şener Şahin, Arapça Dilbilgisi (Nahiv Bilgisi), İstanbul 2001. Güncel Arapça gazete ve dergilerden seçmeler.

Arapça Sözlü Anlatım I-II (Arabic Speaking I-II)

Basit cümlelerle günlük hayatla ilgili konuşma alıştırmaları. Edatların ilavesiyle ve mürekkep cümlelerle konuşma çalışmaları.

Önerilen Kaynaklar: Cüneyt Eren,  Arapça Pratik Konuşma, Erzurum 2000; Hüseyin Yazıcı, Arapçada Edatlar ve Kullanımları, İstanbul 1996; Mahmud İsmail Sini, el-Arabiyyetu li’l-Hayat, İstanbul 2001; Muhammed Adil Şaban, Muhammed İsmail Sini, el-Kıraatu’l-Muyessere, İstanbul 2001; Serdar Mutçalı, Arapça Türkçe Sözlük, İstanbul 1995; İsmail Güler, Hüseyin Günday, Şener Şahin, Arapça Dilbilgisi (Nahiv Bilgisi), İstanbul 2001. Taceddin Uzun ve diğerleri, el-Kıraetü’l-Muhtara, Konya 2011.

Arapça Yazılı Anlatım I-II (Arabic Writing I-II)

Güzel ve doğru yazı teknikleri, kompozisyon denemeleri.

Önerilen Kaynaklar: Taceddin Uzun ve diğerleri tarafından hazırlanan Arapça Yazım Kılavuzu, Konya 2010; Ayhan Erdoğan, Arapça İmla, Konya 1996.

Arap Dili ve Belagatı I-III (Arabic Language and Literature I-III)

Arapçada çok kullanılan edebi sanatlar ve Arap şairlere ait divanlardan seçmeler. Şart cümleleri, istisna, Taaccüp fiilleri, Nida, Nudbe, İstigase, İhtisas, İstigal, Tahzir, İğra, Zamiru’l-fasl, Zamiru’l-kissa, Zamiru’s-san, İrab Türleri, Zahiri, Mahalli, Takdiri İrab, İrab Türleri, Zahiri, Mahalli, Takdiri İrab, İrabdan Mahalli Olmayan Cümleler, İrabdan Mahalli Olmayan Cümleler. Arapça metin çözümlemeleri; örnek metin okumaları. el-mesâcidu, Hubbu’l-umm, el-Endelus, el-Hadarâtu’l-İslamiyye.

Fesahat kavramı: Tanımı, içeriği, fesahati bozan haller. Üslûp çesitleri: İlmî, edebî ve hitâbî üslûp. Beyan kavramı ve beyan sanatları: Tesbih ve tesbih türleri, mecaz ve mecaz türleri: istiâre, mecâz-ı mürsel, aklî mecaz, kinaye.

Önerilen Kaynaklar: Heyetçe hazırlanan el-Belâğatül Vazıha, Kahire 1412, Hikmet Akdemir, Belagat terimleri ansiklopedisi,  İzmir 1999, Mehmet Talû, Nahiv İlmi, Kayseri, 1987. M. Meral Çörtü, Sarf-Nahiv, İstanbul, 2004. İ. Güler, H. Günday, S. Sahin, Arapça Dilbilgisi, Alfa Yayınları, Mehmet Maksudoğlu, Arapça Dilbilgisi, İstanbul, 1998.

 

TEFSİR ANABİLİM DALI

Kur’ân Dili I –II (Qur’an Arabic I-II)

Arap harflerinin mahreç ve fonetiğinin Kur’an üzerinden incelenmesi ve uygulanması.

Önerilen Kaynaklar: İsmail Karaçam, Kur’ân’ın Faziletleri ve Okunma Kaideleri, İstanbul 1985; Demirhan Ünlü, Kur’ân-ı Kerîm’in Tecvidi, Ankara 1975.

Kur'an Okuma ve Tecvid I-VIII (Qur'anic Recitation and Tajwid I-VIII)

1-20. cüzler arası tecvid uygulamalı yüzünden okuma, tecvid kaideleri. Bu derste harflerin mahreçleri ve tecvid kaideleri kısa sureler üzerinde uygulamalı olarak okutulmakta olup, günlük hayatta lazım olan aşr-ı şerifler makam ve tecvid uygulamalı olarak ezberletilmektedir. Namaz sureleri, Beyyine, Duha, İnşirah, Tin, Kadir, Zilzal, Âdiyât, Kâria, Tekâsür, Asr, Hümeze, Fîl- Nâs arası, Leyl, Şems, Beled, Fecr, Ğaşiye, A’lâ, Tarık, Burûc, Yâsin, Nebe, Mülk, Rahman, Fetih surelerinin ve Bakara/255, 285-286 ve Haşir/21-24 ayetlerinin ezberlenmesi.

Önerilen Kaynaklar: Şeyh Abdurrahmân Karabâşî, Karabâş Tecvîdi, İstanbul, t.y.; İsmail Karaçam, Kur’ân-ı Kerîm’in Fazîletleri ve Okunma Kâideleri, İstanbul 1981; Celaleddin Karakılıç, Tecvid İlmi, Ankara 1982; Demirhan Ünlü, Kur’ân-ı Kerîm’in Tecvîdi, Ankara 1993, Ahmet Madazlı, Tecvid İlmi ve Kur’ân Kıraati ile İlgili Meseleler, Ankara 1985.

Kur'an'da Ana Konular (Major Themes of The Qur'an)

Kur’an’ın tanımı; konuları işleme tarzı. Kur’an’daki konu ve kavramlara rehberlik edecek Arapça ve Türkçe kaynaklar / fihristler. Uluhiyet; Allah’ın varlığı, birliği ve isimleri. Kâinat; yaratılışı, Allah-kâinat ilişkisi. İnsan; yaratılışı, özgürlüğü, sorumluluğu. Peygamberlik/vahiy kurumu ve Hz. Muhammed (s.a.v.). İbadetler ve hikmetleri. Toplumsal düzen; ahlâk-hukuk. Öteki (Ehl-i Kitap vb.) ile ilişkiler. Ahiret; kıyamet, diriliş, hesap, cennet-cehennem.

Önerilen Kaynaklar: Muhsin Demirci, Kur’an’ın Temel Konuları, İstanbul 2000; Abdullah Draz, Kur’an’a Giriş, çev. Salih Akdemir, Ankara 2000; Fazlurrahman, Ana Konularıyla Kur’an, çev. Alparslan Açıkgenç, Ankara 1998; Ömer Özsoy, İlhami Güler, Konularına Göre Kur’an, Ankara 1999; M. Said Şimşek, Kur’an’ın Ana Konuları, İstanbul, trs.

 

Tefsir Tarihi ve Usulü (Methodology and History of Tafsir )

Tefsir, te’vil, terceme kavramları, Tefsir Tarihi kaynakları, Kur’an’ın tefsir edilmesini gerektiren sebepler. Tefsirin doğuşu. Tefsir ilminin geçirdiği tarihî süreç; Peygamber, Ashab ve Tâbiun (Tefsir okulları) dönemleri. Tefsirin tedvini; Nuzul sebepleri, nâsih-mensûh, garîbu’l-Kur’an, vucûh-nezâir gibi tefsir usulü konuları. Tarihi süreçte farklı tefsir ekolleri, rivayet tefsirleri ve genel özellikleri. Dirayet tefsirleri ve genel özellikleri. Mezhebi tefsirler, Ahkâm tefsirleri, Felsefî tefsirler.

Önerilen Kaynaklar: İsmail Cerrahoğlu, Tefsir Tarihi, Ankara 1998; Muhsin Demirci, Tefsir Usulü ve Tarihi, İstanbul 1998; Osman Keskioğlu, Kur’an Tarihi, İstanbul 1953; W. Montgomery Watt, Kur’an’a Giriş, çev. Süleyman Kalkan, Ankara 2000; Suat Yıldırım, Kur’an-ı Kerim ve Kur’an İlimlerine Giriş, İstanbul 1983.

Tefsir I-II (Tafsir I-II)

Haşr, Mümtehine, Saff, Cuma, Münafıkun, Teğabün, Fetih, Ahzab, Nur, Yasin, Mülk ve Nebe surelerinin tefsiri.

Önerilen Kaynaklar: Tefsir kitaplarının yanı sıra her konu için yardımcı kaynak önerilecektir. Kur’an-ı Kerim Mealleri, Sâbûnî, Safvetu’t-Tefâsîr, Beyrut 1986; Suyûtî, Mahallî, Tefsîru’l-Celâleyn, Mısır 1308., Mukâtil b. Suleymân, Tefsîru Mukâtil; Ferrâ’, Ma’ânî’l-Kur’ân, Kahire 1955; Taberî, Câmi’u’l-beyân ‘an te’vîli âyi’l-kur’ân, Mısır 1321; Bağavî, Ma’alim’t-Tenzîl, yy. 1269; Zemahşerî, el-Keşşâf ‘an Hakâ’ikı’t-Tenzîl, Mısır 1318; Râzî, Mefâtîhu’l-ğayb, Mısır 1324; İbn Kesîr, Tefsîru’l-Kur’âni’l-‘Azîm, Beyrut 1987; Suyûtî, Mahallî, Tefsîru’l-celâleyn, Mısır 1308; Kurtubî, el-Câmi’ li Ahkâmi’l-Kur’ân, Beyrut 1967; Beydâvî, Envâru’t-tenzîl ve esrâru’t-te’vîl, İstanbul 1296; Reşîd Rıdâ, Tefsîru’l-Menâr; Tantâvî Cevherî, Cevâhiru’l-Kur’ân, Mısır 1350.

 

HADİS ANABİLİM DALI

Hadis Tarihi ve Usulü (Methodology and History of Hadith)

Hadis Tarihi, Hadislerin Hz. Peygamber döneminden günümüze intikalini konu edinen bir derstir. Başlangıcından itibaren hadisler sonraki nesillere aktarılması birbirini takip eden farklı dönemlerden geçtiği bilinmektedir. Bu derste Hz. Peygamber’in sağlığında hadislerin öğrenim ve öğretimi, sahâbe, tabiun ve tebe-i tabiîn nesillerinde hadislerin rivayeti, söz konusu devrede hadis rivayetinde karşılaşılan problemler ve bunlara karşı İslâm âlimlerinin aldığı tedbirler, sistematik rivayete geçiş, tedvin ve tasnif faaliyetleri, farklı ekollerin hadise yaklaşımları, rivayet sonrası dönemde hadis kitapları üzerine yapılan tezhip çalışmaları ve çağımızda yapılan akademik çalışmalar incelenmektedir. Hadis Usûlü’nün tanımı, konusu, gayesi ve kaynakları. Hadis rivayeti ve problemleri, lâfzen ve manen rivayet. Güvenilir bir hadis ravisinde bulunması gereken vasıflar. Adalet ve zabt sıfatları. Hadis ravisinde bulunmaması gereken kusurlar ve bunların ravinin güvenirliliğine etkileri. Hadisin değişik açılardan sınıflandırılması ve çeşitleri. Kutsi, merfu, mevkuf, maktû hadisler. Mütevatir ve âhad haberler. Sahih ve hasen hadisler; sahih ve hasen hadisin şartları ve çeşitleri. Zayıf hadisler ve kısımları. Zayıf hadislerden olan mürsel, munkatı, mu’dal, muallâk ve müdrec vb. hadislerin tanımı ve delil olup olmaması bakımından değerlendirilmesi. Uydurma hadislerin İslam’a ve topluma verdiği zararlar.

Önerilen Kaynaklar: el-Hatib el-Bağdadî, el-Kifaye fi İlmi’r-Rivaye, Medine trs., İbnu’s-Salah, Ulumu’l-Hadis, Dımaşk 1984. es-Suyuti, Tedribu’r-Râvi, Riyad t.y. Talat Koçyiğit, Hadis Usulü, Ankara 1993; İ. Lütfi Çakan, Hadis Usulü, İstanbul 1989; İzmirli İsmail Hakkı, Hadis Tarihi, İstanbul 2002; Ahmed Naim, Tecrid-i Sarih Mukaddimesi, Ankara 1970; Tayyib Okiç, Bazı Hadis Meseleleri Üzerine Tetkikler, İstanbul 1959; Fuat Sezgin, Buharinin Kaynakları, Ankara 2000; Talat Koçyiğit, Hadis Tarihi, Ankara 1988; Kemal Sandıkçı, İlk Üç Asırda İslam Coğrafyasında Hadis, Ankara 1991, Abdullah Aydınlı, Hadis Istılahları Sözlüğü, İstanbul 1987.

Hadis I-II (Hadith I-II)

Kütüb-i Sitte çerçevesinde Edeb ve Beşeri ilişkilerle ilgili hadislerin okutulması. 10+10 hadis ezberlenmesi. Hadis kaynaklarından yararlanma imkan ve yöntemleri.

Önerilen Kaynaklar: Buhari, el-Camiu’s-Sahih, İstanbul 1981;Muslim, el-Camiu’s-Sahih, İstanbul 1981; Ebu Davud, es-Sunen, İstanbul 1981; Tirmizî, es-Sunen, İstanbul 1981; Nesâî, es-Sunen, İstanbul 1981; İbn Mace, es-Sunen, İstanbul 1981; Buhari, el-Edebu’l-Mufred (Ahlak Hadisleri), çev. ve şerh eden: A. Fikri Yavuz, İstanbul 1974.

 

İSLAM HUKUKU ANABİLİM DALI

İslam İbadet Esasları  (The Articles of Islam )

İbadet kavramı, temizlik bahisleri, namaz, oruç, hac, umre, zekât, fitre, kurban, yemin, adak, kefaret bahisleri, ilmihal çerçevesinde helal haram bilgisi. İbadetlerle ilgili güncel yönü olan meseleler.

Önerilen Kaynaklar: Heyet (İsam), İlmihal, Ankara 2006; Ö. Nasuhi Bilmen, Büyük İslam İlmihali, İstanbul 2009 ve diğer ilmihaller.

İslam Hukukuna Giriş (Introduction to Islamic Jurisprudence)

Fıkıh incelemelerinin önemi, fıkıh ve ilgili kavramlar; İslâm Hukuku'nun tarihi, kaynakları, sistematiği, literatürü; küllî kâidelerine genel bakış;  fıkıh mezheplerinin genel tanıtımı.

Önerilen Kaynaklar: Ömer Nasuhi Bilmen, Hukuk-ı İslamiyye ve Islahat-ı Fıkhıyye Kâmûsu, İstanbul 1971; Hayrettin Karaman, İslam Hukuk Tarihi, İstanbul 1989; Hayrettin Karaman, Mukayeseli İslam Hukuku adlı kitabından Aile Hukukuna dair bölümler. İstanbul, trs.

İslam Hukuk Usulü  (Methodology of Islamic Jurisprudence )

İslâm Hukuk Usûlü'nün mahiyeti, amacı, doğuşu ve oluşumu şer'î hükümler ve kısımları; mükellef ve fiilleri; hüküm teorisi, hüküm çıkarma metotları, hükümlerin amaçları, içtihat, Lafızların delâlet yolları. Delâletin mertebeleri. Nesih ve Mekâsıd.

Önerilen Kaynaklar: Muhammed Ebu Zehra, İslâm Hukuku Metodolojisi, Çev. Abdülkadir Şener, Ankara 1990; Zekiyyüddin Şa’ban, İslâm Hukuk İlminin Esasları, Çev. İbrahim Kâfi Dönmez Ankara 1990; Abdulvahhab Hallaf, İslâm Hukuk Felsefesi, Çev. Hüseyin Atay, Ankara 1973; Muhammed Hudari Bek, Usûlü’l-Fıkh, Mısır 1969; Ahmet Yaman, Makasıd ve İctihad, İstanbul 2010

        İslam Hukuku I-II (Islamic Law I-II)

Şahıs, aile ve miras hukuku. Borçlar, eşya, ceza ve muhakeme usul hukuku; Fıkhın ana konularının incelenmesi

Önerilen Kaynaklar: Ömer Nasuhi Bilmen, Hukuk-ı İslamiyye ve Islahat-ı Fıkhıyye Kâmûsu, İstanbul 1971; Hayrettin Karaman, İslam Hukuk Tarihi, İstanbul 1989; Hayrettin Karaman, Mukayeseli İslam Hukuku adlı kitabından Aile Hukukuna dair bölümler İstanbul trs.; Ali Himmet Berki, Açıklamalı Mecelle İstanbul 1990; Ahmet Yaman, İslam Aile Hukuku, İstanbul 2009.

 

KELAM VE İSLAM MEZHEPLER TARİHİ ANABİLİM DALI

İslam İnanç Esasları  (The Principles of Islam )

İslâm'ın inanç esaslarının Kur'ânî temelleri, akaid ilminin tarihçesi, dinî hayatı etkileyen faktörler ve Allah'a, meleklere, kitaplara, peygamberlere, ahirete iman olarak belirlenen temel iman esasları.

Önerilen Kaynaklar: Ömer Nesefi, Akaid, Beyrut 2005;  Tahavî, Akidetü’t-Tahâviyye, İstanbul 1985; Cağfer Karadaş, Ususü'l-Akideti'l-İslamiyye, Bursa 2010; Cağfer Karadaş, İslam'ın İnanç Yapısı, Bursa 2010.

Kelam Tarihi (History of Kalam)

Kelâm ilminin tanımı, konusu, amacı; inanç konularında farklılaşma süreci, Akait'ten Kelâm'a geçiş, mütekaddimun ve müteahirun kelâm anlayışları, kelâmda bilgi edinme yolları.

Önerilen Kaynaklar: Eş’ari, Makalatu’l-İslamiyyin,İstanbul 1928; Şehristani, El Milel ve’n-Nihal, Kahire trs.; İrfan Abdulhamit, İtikadi İslam Mezhepleri, İst. 1983; M.M. Şerif, İslam Düşüncesi Tarihi, İst. 1990-91; Bekir Topaloğlu, Kelam'a Giriş, İstanbul 2010;  Süleyman Uludağ, İslam Düşüncesinin Yapısı (Selef, Kelam, Tasavvuf, Felsefe), İstanbul 1985; S. En-Neşşar, İslam'da Felsefi Düşüncenin Doğuşu, İstanbul 1999.

Sistematik Kelam I-II (Systematic Kalam I-II)

Kelâm ilminin nübüvveti ispat şekilleri, kitaplara iman konusu ve sem'iyyat bahisleri çerçevesinde melekler, kıyamet alametleri ve kıyametin kopması, şefaat, mizan, cennet ve cehennem konuları. Kader problemi ve onun ilâhî sıfatlarla ilgisi, konunun naslar çerçevesinde değerlendirilmesi, tekfirle ilgili olarak iman bahisleri, tekfirci zihniyetin sorgulanması ve fetretin mahiyeti.

 

Önerilen Kaynaklar: Ahmet Saim Kılavuz, Anahatlarıyla İslam Akaidi ve Kelama Giriş, İstanbul 2008; Gazali, İtikatta Orta Yol, Çev. İ.A. Çubukçu ve H. Atay, Ankara 1972; Maturidi, Kitabu’t-Tevhid, tah. Bekir Topaloğlu, Ankara 2003; F. Razi, Muhassal (Kelama Giriş) Çev. H. Atay, Ankara 2002); Taftazani, Şerhu’l-Akaid (Kelam İlmi ve İslam Akaidi) çev. S. Uludağ, İstanbul 1991; A. Sami en-Neşşar, Menahicu’l-Bahs inde Müfekkiri’l-İslam, Beyrut 1984. Nureddîn es-Sabunî, Matüridiyye Akaidi, Ankara 2005.

İslam Mezhepleri Tarihi I-II (History of Islamic Sects I-II)

Mezhep, fırka, dînî akım ve grupların tanımı, mezheplerin ortaya çıkış sebepleri, İslam Mezhepleri Tarihi'nin kaynakları, Ehl-i Sünnet (Selefiyye, Eş'ariyye, Matürîdiyye), Mutezile ve Kolları, Haricîlik, Vehhabilik.

Önerilen Kaynaklar: Bağdadî, Mezhepler Arasındaki Farklar, çev.. Ethem Ruhi Fığlalı, İstanbul 1991; Şehristani, el-Milel ve’n-Nihal, tahkik. Abdulemir Ali Mehna- Ali Hasan Faur, Beyrut 1993; Kummî ve Nevbahtî, Kitâbu’l-Makâlât ve’l-Fırak ve Fıraku’ş-Şîa, çev. Hasan Onat-Sabri Hizmetli-Sönmez Kutlu-Ramazan Şimşek, Ankara 2004; W. Montgomery Watt, İslam Düşüncesinin Teşekkül Devri, Çev. E.Ruhi Fığlalı, Ankara 1981; Ethem Ruhi Fığlalı, Çağımızda İtikâdî İslâm Mezhepleri, İstanbul 1983; Sönmez Kutlu, Türklerin İslâmlaşma Sürecinde Mürcie ve Tesirleri, Ankara 2000. Muhammed Ebû Zehra, İslâm'da Siyâsî ve İtikâdî Mezhepler Tarihi, çev. Ethem Ruhi Fığlalı-O. Eskicioğlu, İstanbul 1970.

 

TASAVVUF ANABİLİM DALI

Tasavvuf I-II (Sufism I-II)

Tasavvufun doğuşu ve geçirdiği süreç,  ilk sufiler ve tasavvuf ekolleri ile tarikatler, tarikat kurucuları, tasavvuf kavramları, doğuş ve gelişim süreciyle birlikte anlatılacaktır. Tasavvuf akımlarından ve prensiplerinden örnekler verilerek tasavvuf kültürünün günümüze yansımaları dersin ana konularıdır. Tasavvufi düşüncenin insan-varlık ve Allah ekseninde geliştirdiği düşünce sistemleri sayılan vahdet-i vücud ve vahdet-i şuhud doktrinleri üzerinde durmak ve bu düşüncenin edebiyat ve kültürümüze yansımalarıyla önemli temsilcileri sayılan İbn Arabi, Mevlana ve Yunus gibi şahsiyetleri tanıtmak dersin ana konusudur.

Önerilen Kaynaklar: Ethem Cebecioğlu, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Ankara 1997; Selçuk Eraydın, Tasavvuf ve Tarikatlar, İstanbul 1990; Mustafa Kara, Din Hayat Sanat Açısından Tekkeler ve Zâviyeler, İstanbul 1977; es-Sühreverdî, Avârifü’l-Ma’ârif (Avârif), terc. Hasan Kâmil Yılmaz-İrfan Gündüz, Tasavvufun Esasları, İstanbul 1990; H. Kamil Yılmaz, Ana Hatlarıyla Tasavvuf ve Tarikatlar, İstanbul 1997

FELSEFE VE DİN BİLİMLERİ BÖLÜMÜ

        İSLAM FELSEFESİ ANABİLİM DALI

İslam Felsefesi Tarihi I (History of Islamic Philosophy I)

Evrensel felsefi bakış açısının ışığında İslam felsefesi sahasını, kavramlarını, örtüşen ve ayrıldığı noktaları, özgünlüğünün kavratılması. Batıda veya diğer coğrafyalarda ortaya çıkan felsefi ekol ve düşünce sistemlerini İslam düşüncesi açısından sağlıklı bir şekilde tahlil ve tetkik edebilmede gerekli olan felsefi terminolojiyi ve kavramsal altyapıyı vermek, İslam felsefesi alanının inceliklerinden ve problemlerinden yola çıkarak öğrenciye siyasetten ahlaka, ekonomiden hukuka kadar bugünkü sosyal bilimler anlayışını şumullü bir ufuktan değerlendirebilecek dinamik bir bakış açısı sunmak. İslam felsefesi hakkında kaynaklar, İslam felsefesinin doğuşu, kadîm felsefelerin İslâm dünyasına aktarılması, felsefî tercüme hareketleri, tercüme hareketlerinin doğurduğu problemler. İslam Medeniyetinde felsefe geleneğinin tarihsel gelişimi, başlıca felsefe ekolleri ve Kindi’den Sühreverdi’ye önde gelen müslüman filozoflar, İslam felsefesinde varlık, bilgi ve değer problemi, İslam felsefesinin Latin Ortaçağına etkisi ve öteki İslam düşünce akımlarıyla ilişkisi.

Önerilen Kaynaklar: İslam filozoflarının yazdıkları eserler. (Kindi, Farabi, İbn Sina, Gazali, İbn Rüşd vb. gibi filozofların Türkçeye çevrilmiş kitap veya risaleleri. Kindi, İlk Felsefe Üzerine, Ankara 1997; Farabi, İdeal Devlet, Ankara 1997; İbn Sina, Uyunu’l-Hikme, İstanbul 1993; Mehmet Bayraktar, İslam Felsefesine Giriş, Ankara 1999; İslam Felsefesi Tarihi, Macit Fahri, Çev. Kasım Turhan, İstanbul 1992, İslam Filozoflarından Felsefe Metinleri, Çev. Mahmut Kaya, İstanbul 2003.

        Felsefe Tarihi I-II (History of Philosophy I-II)

Bu derste, İlk Çağ’da felsefenin doğuşu ve gelişmesini içeren bir giriş yapıldıktan sonra ilk filozoflar ve felsefe okulları işlenmekte, daha sonra ise esas olarak Platon ve Aristo’un felsefeleri üzerinde durulmaktadır. Bu derste, XV. Yüzyıldan sonra Batıda gelişen felsefenin tarihi ve bu çerçevede Dekart, Leibniz, Comte, Kant vb. filozofların görüşleri mukayeseli olarak anlatılmaktadır.

Önerilen Kaynaklar: K. Birand, İlk Çağ Felsefesi Tarihi, Ankara 1967; M. Gökberk, Felsefe Tarihi, İstanbul 1996; Von Aster, İlk ve Orta Çağ Felsefesi Tarihi, İstanbul 2000; H.J. Störig, Hint, Çin, Yunan Felsefesi, İstanbul 2000.

İslam Ahlak Esasları ve Felsefesi (Prıncıples Of Islamıc Ethıls And Phılosophy)

Ahlâkın insan hayatındaki yeri ve önemi, ahlak kavramının felsefî analizi, ahlâkın din, hukuk, siyaset, iktisat gibi diğer disiplinler ile olan ilişkisi, ahlaki kavram, değer, ilke ve kuralların açıklanması. Ahlaki yaptırım, yükümlülük ve sorumluluğun tanımlanması, temellendirilmesi, sosyal ahlak konularının analizi.

Önerilen Kaynaklar: Doğan Özlem, Etik Ahlak Felsefesi, İstanbul 2010; Bedia Akarsu, Ahlak Öğretileri, İstanbul 1982;Mehmet S. Aydın, Tanrı-Ahlak İlişkisi, Ankara 1991; Macit Fahri, İslam Ahlak Teorileri, çev. M. İskenderoğlu, A. Arkan; Ahmet Cevizci, Etiğe Giriş, İstanbul 2002. Recep Kılıç, Ahlakın Dini Temeli, Ankara 1992; Bergson, Ahlak İle Dinin İki Temel Kaynağı, Çev. Mehmet Karasan, MEB yayınları, İstanbul trs.; İmmanuel Kant, Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi, TFK, Ank.1995; Descartes, Ahlak Üzerine Mektuplar, Çev. Mehmet Karasan, İst.1982: İbn Miskeveyh, Ahlakı Olgunlaştırma, Çev. Abdülkadir Şener Ank.1983; M. A. Draz, Kur’an Ahlâkı, Çev. E. Yüksel, Ü. Günay, İstanbul 1993; R. Billington, Ahlak Düşüncesine Giriş, İstanbul 1997; H. Heımsoeth, Ahlak Denen Bilmece, Çev. N. Uygur, İstanbul 1978; W.D. Hudson, Modern Moral Philosophy, London 1981; J. Nuttall, Etiğe Giriş, İstanbul 1997; H. Z. Ülken, Ahlak, İstanbul 2000.

Mantık (Logic)

Bu derste düşünme, bilme, bilgi, doğruluk, geçerlilik, açıklık-seçiklik, içlem-kaplam, sayma, ölçme, anlama, anlatma gibi temel kavramlar ve bunlarla ilişkili olarak kavram, tanım ve türleri, bölme ve sınıflama, dil-düşünce ilişkisi, yargı ve türleri, kanıt ve türleri olan örneklem, tümevarım, tümdengelim, bilginin biçim ve içeriği, mantığın bilim ve felsefedeki yeri ve önemi gibi konular incelenmektedir.

Önerilen Kaynaklar: Aristo, Organon III-Birinci Analitikler, Çev. H.Ragıp Atademir, İstanbul 1989; Organon IV- İkinci Analitikler, çev. H.Ragıp Atademir, İstanbul 1989; Farabi, Kitabu’l-Kıyasu’s-Sağir, Farabi’nin Bazı Mantık Eserleri, içinde Haz. Mübahat Türker Küyel, Ankara 1990; Ahmet Cevdet Paşa, Miyar-ı Sedat, İstanbul 1293; Hilmi Ziya Ülken, Mantık Tarihi, İstanbul 1942; Necati Öner, Klasik Mantık, 7. Baskı, Bilim Yayınları, Ankara 1996.

 

DİN BİLİMLERİ ANABİLİM DALI

Din Eğitimi I-II (Adult Religious Education I-II)

Toplumun mevcut dini değerlerini öğrencileri tanıtıp, benimsetme; öğrencileri yeni değerler yaratmaya, benlik geliştirmeye ve topluma yeni seviyeler kazandırmaya yönlendirme; kendi başına düşünebilme ve hareket edebilme kabiliyetin kazandırma; dini, akli, sosyal ve mesleki hedeflerine ulaşmalarında rehberlik etme konularını ele almaktadır.

Kaynaklar: Beyza Bilgin, Eğitim Bilimi ve Din Eğitimi, Ankara 1998; Selahaddin Parladır, Din Eğitimi Bilimine Giriş, İzmir 1996. Suat Cebeci, "Din Eğitimi Bilimi ve Türkiyede Din Eğitimi"

Din Hizmetlerinde Rehberlik ve İletişim (Guidance in Religious Services)

Dini danışma ve rehberliğin önemi, amacı, ilkeleri ile dini alandaki sorunların kaynakları ve çözümleri ele alınır.

Önerilen Kaynaklar: Tosun, Cemal (Ed.), Din Hizmetlerinde İletişim ve Halkla İlişkiler, Eskişehir 2003, Cüceloğlu, Doğan, Yeniden İnsan İnsana, Remzi Kitabevi, İstanbul 1992. Kayaalp, İsa, İletişim ve Dil, TDV Yay., Ankara 1998. Kuzgun, Yıldız, Rehberlik ve Psikolojik Danışma, Ankara 1995. Öcal, Mustafa, Din Eğitim ve Öğretiminde Metotlar, Ankara 1991. Peker, Hüseyin, Din ve Ahlak Eğitiminin Psikolojik ve Metodik Esasları, Samsun. 1991.

Din Felsefesi I-II (Philosophy of Religion)

Bu ders, din felsefesinin tanımı, alanı ve ilgili disiplinlerle ilişkisinin tesbitinden başlayarak din felsefesinin ana konularını takdim eder. Özellikle teist dinlerin inançlarına odaklanarak, dinî inançların felsefî olarak ele alınıp değerlendirilmesini ve sahadaki tartışma konularındaki temel kavram ve argümanların izah edilmesini amaçlar. Belli başlı konular arasında akıl-iman ilişkileri, dinî bilginin kaynağı ve güvenilirliği, Tanrı’nın varlığı lehine ve aleyhine kurulan argümanlar, din dilinin anlamı, mucize ve Tanrı’nın âlemin işleyişine müdahalesi sayılabilir.

Önerilen Kaynaklar: M. Aydın, Din Felsefesi, Ankara 1994; M. Bayraktar, Din Felsefesine Giriş, Ankara 1997.

Din Psikolojisi I-II (Psychology Of RelıgıonI-II)

Din psikolojisinin ilgi alanı, kaynakları, tarihsel gelişimi, araştırma teknikleri ve temel kavramları hakkında bilgi verir; dini hayatın psikolojik yönlerini göstermeye çalışır, ruh sağlığı-dini inanç ilişkisi konusunda bilgi verir.

Önerilen Kaynaklar: Hayati Hökelekli, Din Psikolojisi, TDV yayınları, M. Doğan Karacoşkun, Din Psikolojisi, Grafiker yayınları, Hüseyin Peker, Din Psikolojisi, Çamlıca yayınları, Habil Şentürk, Din Psikolojisi, İz Yayıncılık, Hasan Kayıklık, Din Psikolojisi, Karahan Kitabevi,  

 

Din Sosyolojisi I-II (Sociology of ReligionI-II)

Din sosyolojisi tarihi, din sosyolojisinin konusu ve metotları, sosyoloji ve din sosyolojisi ilişkisi, din sosyolojisinin temel problemleri ve din sosyolojisi teorileri.

Önerilen Kaynaklar: Ünver Günay, Din Sosyolojisi, Kayseri 1998; Mehmet Taplamacıoğlu, Din Sosyolojisi, Ankara 1975-1989; Yümni Sezen, Sosyoloji Açısından Din, İstanbul 1988; Joachim Wach, Din Sosyolojisi, (Çev. Ünver Günay), Kayseri 1990; Hans Freyer, Din Sosyolojisi, (Çev. Turgut Kalpsüz), Ankara 1964;Hans Freyer, İçtimai Nazariyeler Tarihi, (Çev. Tahir Çağatay), Ankara 1977.

Dinler Tarihi I-II (History of Religions I-II)

Dinlerin doğuşu ve gelişimi ile ilgili teoriler ele alınmakta, Uzak Doğu ve Doğu dinlerinin inanç ve ibadet müesseseleri tanıtılmaktadır. Yahudilik, Hıristiyanlık ile çağdaş dini inançlar ve akımlar ele alınmaktadır.

Önerilen Kaynaklar: Baki Adam-Mehmet Katar, Dinler Tarihi, (İÖP Ders Kitabı), Editör Mehmet Katar, Eskişehir 1999; Günay Tümer-Abdurrahman Küçük, Dinler Tarihi, Ankara 1997; Kitabı Mukaddes Eski ve Yeni Ahit (Tevrat ve İncil), İstanbul 1988; Mircea Eliade, Dinler Tarihine Giriş, Çev. Lale Arslan, İstanbul 2003; Thomas Michel, Hıristiyan Tanrıbilimine Giriş, İstanbul 1992.

 

İSLAM TARİHİ VE SANATLARI BÖLÜMÜ

İSLAM TARİHİ ANABİLİM DALI

Siyer (The Life of the Prophet Muhammad)

İslam Öncesi Dönem ve Hz. Muhammed’in çocukluk, gençlik ve Peygamberlik dönemleri. İslam’ı tanıtım faaliyetleri ve Hz. Muhammed’in örnek şahsiyeti, önemli özellikleri ve aile hayatı. Hz. Peygamber dönemi savaşları, sosyal, kültürel ve iktisadi hayat.

Önerilen Kaynaklar: Sarıcık, M., İnanç ve Zihniyet Olarak Cahiliye, Nesil Yayınları, İstanbul, 2004. Sarıcık, M., Hz. Peygamber’in Çağrısı, Nesil Yayınları, İstanbul 2006. Hizmetli, S., İslam Tarihi, Ankara 1999. Sarıçam, İ., Hz. Muhammed ve Evrensel Mesajı, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara 2004. Lings, M., Hz. Muhammed’in Hayatı, çev., Nazife Şişman, İz Yayıncılık, İstanbul, 1996. Hamidullah, M., İslam Peygamberi, çev., Salih Tuğ, I-II, İstanbul, 1980.

        İslam Tarihi I-II (History of Islam I-II)

İslâm tarihçiliğinin doğuşu ve gelişmesi, İslâm öncesi Arap Yarımadası'nın siyasi ve sosyal tarihi; peygamberlikten önce Hz. Muhammed, İslâm'ın Mekke ve Medine dönemleri, Hz. Peygamber döneminin idâri, mâli, sosyal ve kültürel yapısı. Dört halife dönemi, dört halife döneminin önemli iç siyasi gelişmeleri, ilk fetih hareketleri ve önemi, hilâfetin saltanata dönüşmesi ve neticeleri, Emeviler ve Abbasiler dönemlerinde önemli iç ve dış gelişmeler, medeniyet hamleleri, Endülüs Müslümanları, Endülüs’te İslam medeniyeti ve Hıristiyan işgali. Türklerin İslâmiyet'e girişi, Müslüman-Türk devletleri ve Müslümanlığı benimseyen Türklerin İslâm medeniyetine katkıları.

Önerilen Kaynaklar: İbn Hişam, es-Siretü’n-Nebeviyye; İbn Sa’d, et-Tabakât el-Kubra; Kettanî, Hz. Peygamber’in Yönetimi (et-Terâtibu’l-İdâriyye), Çev. Ahmet Özel, İstanbul 1990; Neşet Çağatay, İslam Öncesi Arap Tarihi Ve Cahiliye Çağı, Ankara 1971; İzzet Derveze, Kur’an’a Göre Hz. Muhammed’in Hayatı, Çev. Mehmet Yolcu, İstanbul 1989; Muhammed Hamidullah, İslam Peygamberi, İstanbul 1980; W. M. Watt, Hz. Muhammed’in Mekkesi, çev. Mehmet Akif Ersin, Ankara 1995, İbrahim Sarıçam, Hz. Muhammed ve Evrensel Mesajı, Ankara 2003, Mehmet Özdemir, “Hz. Peygamber’in Bazı Siyasî Uygulamalarının Ahlakî Arka Planı”, İslamiyât, 6/1 (Ocak-Mart 2003). Sabri Hizmetli, İslâm Tarihi, Ankara 2001; İrfan Aycan-İbrahim Sarıçam, Emevîler, Ankara 1999; Mehmet Özdemir, Endülüs Müslümanları I-III, Ankara 1997; Nesimi Yazıcı, İlk Türk İslâm Devletleri Tarihi, Ankara 2002; Doğuştan Günümüze Büyük İslâm Tarihi, Ankara 1989; H. İbrahim Hasan, Siyâsi, Dinî, Kültürel, Sosyal İslâm Tarihi, İstanbul 1991.

        İslam Medeniyeti Tarihi (History of Islamic Civilization)

İslâm medeniyetinin doğuşu, gelişmesi, kaynakları, Müslüman toplumlarda sosyal, kültürel, iktisadi hayatın temel özellikleri, belli başlı kurumlar, İslâm medeniyetinin etkileri.

Önerilen Kaynaklar: Corci Zeydan, Medeniyeti İslamiye Tarihi, çev. Zeki Meğamiz, İst. 1328-1330; W. Barthold ve Fuad Köprülü, İslam Medeniyeti Tarihi, Ankara 1977; Ziya Kazıcı, İslam Medeniyeti ve Müesseseleri Tarihi, İstanbul 1999; Will Durant, İslam Medeniyeti, çev.. Orhan Bahaeddin, yy, ts.; Sigrid Hunke, Avrupa'nın Üzerine Doğan İslam Güneşi, çev. Servet Sezgin, İstanbul 1975; Haydar Bammat, İslamiyetin Manevi ve Kültürel Değerleri, çev. Haydar Bammat, Ankara 1963; Mehmet Özdemir, Endülüs Müslümanları, (İlim ve Kültür Tarihi), Ankara 1997.

 

TÜRK -İSLAM EDEBİYATI VE İSLAM SANATLARI ANABİLİM DALI

Osmanlı Türkçesi (Ottoman Turkish)

Osmanlı Türkçesi’ne dair metinler, Arapça ve Farsça unsurların kaideleri, harflerin tasnif ve taksimi üzerinde durulmaktadır.

Önerilen Kaynaklar: Faruk Kadri Timurtaş, Osmanlı Türkçesine Giriş, İst. 1999-2000; Muharrem Ergin, Osmanlıca Dersleri, İst. 1963; Hayati Develi, Osmanlı Türkçesi Klavuzu, İst. 2001; Yılmaz Kurt, Osmanlıca Dersleri, Ank. 1999; Fevziye Abdullah Tansel, Türkçe Dînî Metinler, Ank. 1971; Şemseddin Sâmî, Kâmûs-ı Türkî 1317. Ferit Devellioğlu, Osmanlıca Türkçe Ansiklopedik Lugat, Ank. 2000.

Türk-İslam Edebiyatı (Turkic-Islamic Literature)

XIII. asırdan başlayarak her asırda en az bir şair ve yazar, tarihi ve edebî hüviyetleriyle eserleri hakkında bilgiler verilmek suretiyle tanıtmaktır.

Önerilen Kaynaklar: Necla Pekolcay ve diğerleri, İslami Türk Edebiyatında Şekil ve Nevilere Giriş, İstanbul 1994; Halil İbrahim Şener, Alim Yıldız, Türk İslam Edebiyatı, İstanbul 2003; Abdurrahman Güzel, Dini- Tasavvufi Türk Edebiyatı, Ankara 2000; M. Fuad Köprülü, Türk Edebiyatı Tarihi, İstanbul 1980; M. Fuad Köprülü, Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar, Ankara 1976; Adem Çalışkan, Fuzuli'nin Su Kasidesi ve Şerhi, Ankara 1999; Faruk Kadri Timurtaş, Mevlid, İstanbul 1970.

 

TÜRK-İSLAM SANATLARI TARİHİ ANABİLİM DALI

         Türk-İslam Sanatları ve Tarihi (Turkic-Islamic Arts and Its History) 

İslâm sanatının doğuşu, gelişmesi ve karakteri, İslâm'da sanat anlayışı. Müslüman Türklerde estetik anlayışı ve sanat faaliyetleri ele alınır; bu konular etrafında slaytlar eşliğinde verilen bilgiler müze ziyaretleri ve mimari eserlerin yerinde gözlem ve etüdüne dayanan gezilerle pekiştirilir.

Önerilen Kaynaklar: Beşir Ayvazoğlu, İslâm Estetiği ve İnsan, İstanbul 1989. Ekrem Hakkı Ayverdi, Osmanlı Mimârîsinin İlk Devri, İstanbul 1966. Gönül Öney, Anadolu Selçuklu Mimari Süslemesi ve El Sanatları, Ankara 1992. Metin Sözen, Anadolu Medreseleri-Selçuklular ve Beylikler Devri, İstanbul 1970-1972. Metin Sözen, Türk Mimarisinin Gelişimi ve Mimar Sinan, İstanbul 1975. Nusret Çam, İslâmda Sanat Sanatta İslâm, Ankara 1999. Oktay Aslanapa, Osmanlı Mimarisi, İstanbul 1986. Oktay Aslanapa, Türk Sanatı, İstanbul 1984. Semra Ögel, Selçukluların Taş Tezyinatı, Ankara 1987. Suut Kemal Yetkin, İslâm Mimarisi, Ankara 1965.

Türk Din Musikisi (Nazariyatı) (Theorical Turkish Religious Music)

Genel müzik kavramından yola çıkarak, gerek İslam öncesi gerekse İslâm sonrası mûsikîmizin Türk Medeniyetindeki rolü, tarihi süreç dikkate alınarak incelenmektedir. Çalışmalarda Türklerin dünya müzik tarihindeki yerini tespit amacıyla onların mûsikî teorisi ve pratiği açısından ortaya koyduğu kaynak eserleri tespit ve tahlil etme, özellikle klâsik mûsikî nazariyatına ait eserlerin, dînî mûsikî pratiğinin günümüz müzik anlayışındaki yeri ve rolünü irdeleme ana hedef olarak belirlenmiştir.

Önerilen Kaynaklar: Nuri Özcan, Türk Din Musikisi Ders Notları; Sadettin Nüzhet Ergun, Türk Musikisi Antolojisi, I-II, İstanbul 1942-1943; Suphi Ezgi, Amelî-Nazarî Türk Musikisi, III, İstanbul, trs.

DİĞER

Bitirme Ödevi (Graduate Thesis Techniques)

Bilim araştırma, bilimsel araştırmanın aşamaları, bilimsel araştırma metot ve teknikleri, araştırma projesi hazırlama, malzeme toplama ve malzemeyi işleme, araştırmayı yazma ve rapor haline getirme ve temel başvuru kaynakları hakkında bilgiler verilir.

Önerilen Kaynaklar: Niyazi Karasar, Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara, 1994. Ruşen Keleş, Toplum Bilimlerinde Araştırma ve Yöntem, Ankara, 1976. Nihat Nirun, Sosyal Dinamik Bünye Analizi, Ankara, 1991. Amiran Kurtkan Bilgiseven, Sosyal İlimler Metodolojisi, İstanbul, 1994. Zeki Arslantürk, Araştırma Metod ve Teknikleri, İstanbul, 1999. Niyazi Karasar, Araştırmalarda Rapor Hazırlama, Ankara, 1994.

 

ORTAK DERSLER

Türk Dili I-II (Turkish I-II)

Ana dilinin yapı ve işleyiş özelliklerini gereğince kavratabilmek; dil-düşünce bağlantısı açısından, yazılı ve sözlü ifade aracı olarak, Türk dilini doğru ve güzel kullanabilme yeteneği kazandırabilmektir. Ana dilinin yapı ve işleyiş özelliklerini gereğince kavratabilmek; dil-düşünce bağlantısı açısından, yazılı ve sözlü ifade aracı olarak, Türk dilini doğru ve güzel kullanabilme yeteneği kazandırabilmektir.

Önerilen Kaynaklar:  Türk Dili Kitabı. Editör: Gülden Sağol Yüksekkaya. Duyap Yayıncılık. İstanbul, 2006. (Yazarlar: Emine Gürsoy Naskali, Timur Kocaoğlu, Ceval Kaya, Mesut Şen, Demir, Nurettin ve Emine Yılmaz (2003). Türk Dili El Kitabı. Ankara: Grafiker yayıncılık: 15. Yükseköğretim Öğrencileri İçin Türk Dili ve Kompozisyon Bilgileri. Zeynep Korkmaz, Mehmet Akalın, Ahmet B. Ercilasun, Hamza Zülfikar, Tuncer Gülensoy,

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi I-II (History of Turkish Republic I-II)

Türk inkılabının hazırlık dönemi ve Türk İstiklâl Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu'nun parçalanması, işgaller karşısında memleketin durumu, TBMM'nin açılması, Büyük Taarruz, eğitim ve kültür alanında millî mücadele, Türk inkılabının stratejisi, çok partili döneme geçiş, Atatürk ilke ve inkılapları. Atatürk ilkeleri, Atatürk ideolojisine giriş, Atatürk ve devlet hayatı, Atatürk ve fikir hayatı, Atatürk ve iktisat, din ve laiklik.

Temel Yabancı Dil I-II

Koşul cümleleri, pişmanlık ifadeleri, etken ve edilgen yapılar, kiplerin şimdiki, gelecek ve geçmişe hitap eden yapıları, amaç ifade eden cümle yapıları, sebep-sonuç ilişkisi, çeşitli bağlaçlarla zıtlığı ifade etme.

Önerilen Kaynaklar: Michael Vince(1998) Intermediate Language Practice, Macmillan Heinemann. Raymond Murphy (1994). English Grammar In Use,Cambridge University Press.